Kilka kamyczków do ogródka Jakuba Majmurka

Przeczytałem tekst Jakuba Majmurka opublikowany w Onecie 1 listopada, który w swoim tytule zawarł nie tylko odniesienie do treści artykułu, ale zamieścił dwie tezy, które mają zadanie kreować obraz rzeczywistości o umysłach czytelników. Chodzi o implementację prawicowego przekazu dotyczącego wydarzeń z 31 października przed i w budynku TK. Pierwsza teza o grożącej rządowi kompromitacji, gdy nie nastąpią pewne zdarzenia w TK, druga, że w związku z tym, co dzieje się wokół Trybunału, pojawił się pat, którego rozwiązaniem jest reset konstytucyjny

Wpis, w którym kluczowym słowem jest kompromitacja, mający determinować pojawienie się przekonania o nieuchronnej, wstydliwej i fundującej negatywne polityczne konsekwencje porażce Tuska, zakłada wojnę dwóch obozów politycznych – rządowego i prawicowego – o zdobycie terenu, którym jest TK, i niezdobycie go w pierwszym podejściu, utożsamia z porażką.
Druga teza jest przedstawieniem głoszonej głównie przez Konfederację i pojawiającej się od jakiegoś czasu u Prezydenta i części dziennikarzy myśli o resecie konstytucyjnym mającym uzdrowić sytuację w TK.

Dla uzasadnienia tych myśli w artykule pojawiają się słowa mające podkreślać dramatyzm sytuacji, jak paraliż, czy frazy o dwóch trybunałach, by potem skonkludować, że jedynym rozwiązaniem jest reset konstytucyjny. Wniosek ten nie tylko, że nie wynika z opisywanej rzeczywistości (można z powodzeniem wysnuć inne), ale zakłada kilka fałszywych przesłanek, które dyskwalifikują całe rozumowanie.
1. Nieudowodnionym założeniem jest, że rząd przygotował całą akcję odbicia TK i brak quorum ZO paraliżuje Trybunał. Jest też w nim opinia, że wyborcy KO odniosą się negatywnie do profesjonalizmu w przygotowaniu akcji. Otóż Trybunał jest sparaliżowany od dawna, w zasadzie od 2016 r. i stopień jego sparaliżowania nie ma znaczenia, bo Trybunał albo działa, albo nie działa. Sprawa jest zero-jedynkowa. Czy będzie sparaliżowany jeszcze pół roku, niczego nie zmieni. Może się zdarzyć, że w którymś podejściu zacznie funkcjonować. No i jest jeszcze kwestia, jak odniosą się do tego wyborcy KO. Założenie, że negatywnie jest tylko prawdopodobne.
2. Kolejnym błędnym założeniem jest to, że reset jest w ogóle możliwy. Nie wszystkie ugrupowania prawicowe chciałyby (co wynika z wypowiedzi choćby dzisiejszej posła Z…) tego już dzisiaj.
Zatem teza, że jedynym rozwiązaniem jest reset konstytucyjny, nie wynika z przesłanek analizujących sytuację. I że jest on aktualnie niemożliwy do zrealizowania, pisze w końcówce artykułu sam autor.
Nie wynika też teza, że w przypadku nieudanego ZO skompromituje się Tusk, że jest to jego porażka. Może to być (zakładając, że to szarża premiera) tylko przegrana bitwa. To pokaże czas.
Dlaczego więc tłustym drukiem w czołówce jest kompromitacja rządu i reset konstytucyjny? Zakładam oczywiście, że dziennikarz musi używać dramatyzmu i przesady, żeby czytelnik dotrwał do końca artykułu i żeby nie było nudy. Stawiam jednak tezę, że raczej chodzi o efekt performatywny przekazu, utrwalenie w świadomości czytających kompromitacji Tuska i (pomimo braku możliwości) możliwości, jedynej możliwości, rozwiązania problemu – resetu konstytucyjnego.

Są też istotne spostrzeżenia w artykule, "… ten nowy Trybunał nie będzie uznawany przez prezydenta, prawicową opozycję, a niewykluczone, że także przez część sędziów”. Nawet jeżeli ukonstytuuje się z nowo wybranymi sędziami na Szucha, „to i tak nie będzie on uznawanym powszechnie sądem”.
I to ostatnie zdanie oddaje istotę naszej sytuacji politycznej od 2015 roku, a nawet wcześniej. Otóż prawica nie uzna, nowego TK, nie dlatego, że nie jest on prawidłowo ukonstytuowany, tylko dlatego, że ze względów politycznych uznać tego nie może. Więc będą serwowane w przestrzeni publicznej narracje o uzasadnionych wątpliwościach, jak w przypadku argumentów przeciwko odbiorowi przyrzeczenia nowych sędziów przez prezydenta. Pamiętajmy, że w 2015 roku, przed wyborami, TK funkcjonował i był uznawany. Błąd pazerności popełniony przez PO został przez ten Trybunał skorygowany. I co się wtedy stało? Otóż nie uznał tego rozstrzygnięcia PiS i prezydent Duda, i przy pomocy premier Szydło dokonali zamachu na Trybunał Konstytucyjny, a tym samym na Konstytucję. I ten zamach trwa. A teraz pilnuje, żeby nie było powrotu do konstytucyjnych zasad – prezydent Nawrocki.
To czy pani sędzia Korwin-Piotrowska postąpiła zgodnie z prawem, mogą rozstrzygać tylko sądy, nie prezydent i taka droga jest.
Do czego więc redaktorowi Majmurkowi potrzebne jest wałkowanie tezy o resecie konstytucyjnym? Bo pilnuje on tezy, że przywrócenia Trybunału nie da się dokonać na gruncie obowiązującego prawa, a jedynie na zasadzie porozumienia politycznego.
Zamach na TK przez poprzedni układ polityczny realizowany był przez wiele lat i powrót do zasad zajmie jeszcze trochę czasu. Jestem przekonany, że da się to zrobić na gruncie obowiązującego prawa.